Sinterklaas

We zitten weer midden in de Sinterklaasperiode. Het was even afwachten hoe dat dit jaar met Simon ging verlopen.
Vorig jaar was hij nog helemaal aan het ontdekken hoe het was. Hij vond het schitterend, voor zover hij het begreep.
Dit jaar blijkt hij nog steeds de leeftijd van de verwondering te hebben. Zonder enige terughoudendheid geeft hij zich over aan de leuke dingen van het feest. Stress heeft hij er nog niet van.
De pietendiscussie is geheel aan hem voorbij gegaan, zoals het hoort. Hij laat het onaardig tegen elkaar doen aan grote mensen over en voegt zich in de nieuwe werkelijkheid van Pieten die niet meer zwart zijn.

Ondertussen weet Sinterklaas hem tot grote hoogte op te zwepen en in staat te zijn om hem ontwikkelingsstapjes te laten maken. Dat had ik nooit gedacht van die goeie oude Sint.

Tijdens de intocht ging hij breeduit lachend op de foto met een aantal Pieten. Spontaan, zonder dat ik hoefde te zeggen dat hij moest lachen en zonder dat hij hahaha riep terwijl hij krampachtige pogingen deed om te lachen.
Geweldig.
Ik knip de Piet er af en lijst de foto in. In plaats van de mislukte schoolfoto.

Ook zijn spel heeft een boost gekregen. Hij loopt plotseling verkleed als Sint door het huis en spreekt met een verdraaide stem onverstaanbare zinnen uit. Het zal wel over kadootjes gaan.
Daarna is Piet aan de beurt.
De Opa Piet die in het leven geroepen is door het Sinterklaasjournaal vult zijn schoen, weet Simon ons te vertellen. Daarbij krijgt hij assistentie van een Oma Piet, die hij helemaal zelf heeft bedacht. Als die niet kan, heeft Opa Piet ook nog een Mamapiet tot zijn beschikking.

Er is een nieuwe heilige drie-eenheid ontstaan. De handpoppen Piet, Sint en Paard wijken niet meer van zijn zijde.
Simon heeft ze een belangrijke functie gegeven. Ze mogen naar hem kijken als hij knappe dingen doet, zoals zijn jas aantrekken of zijn schoenen uitdoen.
Het liefst heeft hij dat ze daarbij flink juichen en zeggen dat hij een knapperd is. Dat doen ze helaas alleen als mama er zin in heeft. Maar hij kan het gelukkig ook zelf.
Tot dusver trapt hij er niet in dat Sint zich met zijn zindelijkheid bemoeit door hem te vragen op de wc te plassen. Er zijn grenzen aan wat Sint kan.

Ik knijp tot nu toe in mijn handjes. Uit ervaring weet ik hoe stressvol deze periode kan zijn voor kinderen zoals Simon. Dit jaar hoef ik me nog lekker geen zorgen te maken.
Hij geniet volop.
En ik ook.

2 thoughts on “Sinterklaas

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *