Luis

We hebben luis. Ook Simon.
Brrrrr.

Meteen komt mijn boosaardige kant naar boven.
Minutieus pluis ik uit wie de bron is.
Ik doe het meest smerige spul in hun haren.
Wanneer Simon niet gekamd wil worden dreig ik dat het moet omdat hij anders niet naar zijn juf kan.
Ik doe niet altijd geduldig met het haren kammen bij zijn zus en heb stiekeme gedachten over kaal scheren.
Ik blijf maar kammen. Meer dan twee keer op een dag.
Ik zeg het tegen iedereen.
Ik knuffel niemand meer tot ik zeker weet dat ze geheel luisvrij zijn.
Ik doe allerlei knuffels in de wasmachine (maar dat vindt alleen Simon harteloos van mij).
En ik toon ook nog afbeeldingen van luizen die 1000 keer uitvergroot zijn. Dat zal de inmiddels gevonden bron van al deze ellende leren.
Ik laat nu even in het midden wie dat is geweest. Er zijn grenzen aan mijn hardvochtigheid.

Over een week heb ik de luis uitgeroeid en ben ik weer mijn rustige en geduldige zelf.
Dat beloof ik.

En voor wie onlangs bij ons op bezoek is geweest: vrees niet.
Dit verhaaltje is al een jaar oud.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *